Tradycyjnie kwiecień to początek akcji zarybieniowej wód Drawieńskiego Parku Narodowego. Podobnie jest i w tym roku. Do czterech jezior DPN-u tj. J. Ostrowieckiego, J, Płociczno , J. Jamno i J. Sitno łącznie zostało wpuszczonych 60 000 szt. narybku węgorza europejskiego. Ryby o wadze ok. 0,25 g i długości ok. 8-10 cm zostały nam przekazane przez Morski Instytut Rybacki w Gdyni w ramach programu pn. Zarybianie węgorzem europejskim- Zarybianie dorzecza Odry i Wisły węgorzem europejskim Anguila anguila (L.) w ramach wdrażania Planu gospodarowania zasobami węgorza w Polsce, nadzorowanego przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Finansowanie odbyło się z dotacji z Funduszy Europejskich dla Rybactwa na lata 2021-2027. Przekazany narybek został odłowiony u wybrzeży Francji, a zanim to się stało, przebył długą drogę (ok. 7000-8000 km) z morza Sargassowego ( akwen w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego, położony niecałe 1000 km od Florydy), gdzie jego rodzice odbywali tarło. Wędrówka ta jest możliwa dzięki wykorzystaniu Prądu Zatokowego (Golfstrom), którego wody unoszą larwy węgorza w kierunku wschodnim do wybrzeży Europy oraz północnego wybrzeża Afryki. Następnie węgorze rozpraszają się po rzekach całej Europy, północnej Afryki i Małej Azji. Podróż ta trwa 1 roku do 3 lat (E.Bryliński 2000 Ryby Słodkowodne Polski. PWN Warszawa). Węgorze pozostaną u nas kilka lat do osiągnięcia dojrzałości płciowej (niektóre osobniki nawet do 10-20 lat, J.Vostradovsky Ryby i przynęty Warszawa 1979), a następnie udadzą się w drogę powrotną do miejsca swoich narodzin, gdzie po odbytym tarle niestety zginą.
Tekst i zdjęcia: Bartłomiej Gławdel, Specjalista ds. ochrony ekosystemów wodnych
Tekst i zdjęcia: Bartłomiej Gławdel, Specjalista ds. ochrony ekosystemów wodnych
